Goede voornemens

Het nieuwe jaar begint vaak vol goede voornemens, plannen en lijstjes. Alles lijkt mogelijk, een nieuw begin. Gewapend met een frisse, nieuwe agenda ga je dit jaar écht alles anders doen.

Om je goede voornemens vol te houden, is mij geleerd om doelen en plannen zo concreet mogelijk te maken. Eerst visualiseren, dan SMART formuleren en meteen inplannen in de agenda. Hoe concreter, hoe beter. Hoe meetbaarder, hoe succesvoller — zo lijkt het.

En toch…Terwijl ik dit overdenk, kijk ik vanuit mijn raam naar een magisch witte wereld. Alles is stiller, zachter. De sneeuw ligt er nog ongerept bij en dempt alle ruis. De witte wereld om mij heen voelt als een nieuw begin. Een begin dat mij uitnodigt om te verzachten, in plaats van hard vooruit te gaan.

Dat voelt voor mij heel logisch. De afgelopen dertien dagen rondom midwinter ben ik naar binnen gekeerd. Heb ik gevoeld en ervaren wat écht belangrijk voor mij is. En daar passen geen lijstjes bij. Geen dichtgetimmerd plan of stappenlijst.

Ik werk liever met een focus. Ik kies jaarlijks één woord: mijn jaarwoord.

Een woord dat verwoordt wat voor mij belangrijk is. Wat richting geeft aan mijn keuzes. Niet dwingend of vooruit duwend, maar helpend om te herkennen wat klopt voor mij — en wat niet.

Want als je een jaarwoord kiest — iets wat je wilt belichamen in plaats van bereiken — gebeurt er iets moois. Dan hoef je niet steeds te bedenken wat je moet doen, want je voelt het veel sneller. Past deze keuze bij mijn woord? Voedt wat ik nu doe wat ik dit jaar wil leven, of trekt het mij juist verder weg?

Dat ene woord neem ik niet mee dan ook niet mee als een doel, maar als een kompas. Het herinnert mij in momenten van twijfel. In kleine keuzes. In hoe ik ja zeg — en ook nee. In wat ik doe en laat. Niet door alles vast te leggen, maar door afgestemd te blijven.

Vandaag is een prachtige dag om in de stilte van de sneeuw een wandeling te maken. En te voelen welk woord met je mee wil dit jaar.